Poesia contra a ignorância (17 de Maio - Manifesto pelos direitos do Galego)

DEITADO FRENTE Ó MAR...Lingua proletaria do meu poboeu faloa porque si, porque me gustaporque me peta e quero e dame a ganaporque me sae de dentro, alá do fondodunha tristura aceda que me abrangueó ver tantos patufos desleigados,pequenos mequetrefes sen raícesque ó pór a garabata xa non sabenafirmarse no amor dos devanceiros,fala-la fala nai,a fala dos abós que temos mortos,e ser, co rostro erguido,mariñeiros, labregos da linguaxe,remo e arado, proa e rella sempre.Eu faloa porque si, porque me gustae quero estar cos meus, coa xente que sufren longounha historia contada noutra lingua.Non falo prós soberbios,non falo prós ruíns e poderosos,non falo prós finchados,non falo prós estupidos,non falo prós valeiros,que falo prós que aguantan rexamentementiras e inxusticias de cotío;prós que súan e choranun pranto cotián de volvoretas,de lume e vento sobre os ollos núos.Eu non podo arredar as miñas verbas detódolos que sufren neste mundo.E ti vives no mundo, terra miña,berce da miña estirpe,Galicia, doce mágoa das Españas,deitada rente ó mar, ise camiño...

In http://pimentanegra.blogspot.com/
Ver http://www.amesanl.org/campanhas/convivenciaeigualdade.htm